همایش ملی پایداری در محیط های انسان ساخت

صفحه اصلی / دومین همایش ملی پایداری در محیط های انسان ساخت

تبیین انواع فضاهای تعامل غیررسمی مؤثر بر یادگیری خود راهبر در دانشکده معماری

نویسندگان :

پریسا پرورش¹ مقدی خدابخشیان²

1- دانشگاه آزاد خوراسگان 2- دانشگاه آزاد خوراسگان

کلمات کلیدی :

فضاهای تعامل غیررسمی،یادگیری خود راهبر،آموزش دانشگاهی

چکیده :

در آموزش معماری، فضاهای تعامل غیررسمی نقش مهمی در یادگیری خود راهبر ایفا می‌کنند و به یادگیرندگان بزرگسال انعطاف‌پذیری و آزادی بیشتری می‌دهند. این مقاله به بررسی نقش فضاهای تعامل غیررسمی در ارتقای یادگیری خود راهبر در دانشکده‌های معماری می‌پردازد و بهترین شیوه‌ها را برای طراحی و استفاده از آنها ارائه می‌دهد. این پژوهش از روش‌های توصیفی تحلیلی از نوع کیفی است. روش جمع‌آوری اطلاعات در این نوشتار از نوع اسنادی و کتابخانه‌ای بوده است. فضاهای تعامل غیررسمی نقش مهمی در ارتقای یادگیری خود راهبر در دانشکده‌های معماری به‌ویژه در استودیوی طراحی دارند. این فضاها، مانند استودیوها، فضاهای فردی و گروهی به‌صورت متمرکز و مشارکتی و سالن‌های دانشجویی، تجربیات عملی، بحث‌های مشترک، تعاملات مربی، درک و مهارت‌های تفکر طراحی را تسهیل می‌کنند. طراحی متعادل پردیس با این فضاها و تجهیزات فناوری برای آموزش مؤثر معماری حایز اهمیت است. این فضاها فرصت‌هایی برای یادگیری مستمر و افزایش خلاقیت فراهم می‌آورند و موفقیت آن‌ها به ویژگی‌هایی مانند راحتی، انعطاف‌پذیری و عملکرد بستگی دارد. توجه به این فضاها در مراحل برنامه‌ریزی یا مقاوم‌سازی برای اثربخشی در فرایند یاددهی - یادگیری حیاتی است.